Zo staat het (straks) geschreven

Ik stel mij zo voor:

Het is nacht.
Het regent.
Het is nacht en het regent.
Van bovenaf kijken we neer op Rotterdam.
Dan zoomt de camera met grote snelheid in.
We zien vogels, wolken en regendruppels voorbijsnellen.
Daar is mijn raam.
Het is nacht, het regent en we kijken door mijn raam.
Daar zit ik. Achter de computer.
Het beeld wisselt en we kijken mee over mijn schouder.
Op mijn laptopscherm zien we een leeg blogvenster.
Het beeld switched naar mijn vingers op het toetsenbord.
Buiten klinkt onweer.
De dramatische muziek zwelt aan.
Dan, op de climax in dit briljant gecomponeerde stukje auditieve emotie, beginnen mijn vingers te bewegen.
En iedereen weet;
Dit wordt de meest wereldschokkende, machtsverhoudingen verschuivende, esthetisch ongekend verantwoorde en toch oh-zo maatschappelijk gedurfde blog die de mensheid ooit onder ogen zal komen.



... Iemand verzoekjes?