Kampen, een plek om thuis te komen.

Namens het plaatselijke comité heet ik u van harte welkom in Kampen.
Ik hoop dat uw verblijf hier aangenaam en vruchtbaar zal zijn.
Indien nodig zijn er om de 500 meter kerken en gebedsruimtes beschikbaar.

Hieronder enkele punten om rekening mee te houden indien u onze stad voor de eerste keer aandoet.

1) Naar oud gebruik is de markt hier op maandagochtend van 07.00u tot 13.00u. Deze is te vinden op het plein voor het theater waar wij, tevens naar oud gebruik, het parkeren voor bestemmingsverkeer onmogelijk maken. Hiervoor vragen wij begrip.

2) Het parkeren wordt door sommige inwoners als lastig ervaren. Zodoende kan het voorkomen dat men zijn/haar auto vlak achter de uwe parkeert waardoor uitrijden en dergelijke acties als frustrerend kunnen worden ervaren. Wij vragen uw begrip.

3) Na meerder aanvragen voelen wij ons verplicht u te informeren dat het zogenaamde “internet” waarover wij zoveel horen ons volledig onbekend is. Tevens willen wij u er op attenderen dat er plaatselijke rebellen zijn gesignaleerd die hiervan gebruik schijnen te maken. Wij willen u er echter van verzekeren dat wij er alles aan doen om u ver van deze dwalingen te houden en u zult hier dan ook geen last van ondervinden.

Wij wensen u een prettig verblijf in onze stad en hopen dat onze sfeervolle stille straten en stugge bevolking u snel aan ons zullen binden en bidden om uw snelle terugkeer naar deze bruisende gemeenschap.

Met vriendelijke groeten,

Uw Kampenser Entertainment-Team

Zo staat het (straks) geschreven

Ik stel mij zo voor:

Het is nacht.
Het regent.
Het is nacht en het regent.
Van bovenaf kijken we neer op Rotterdam.
Dan zoomt de camera met grote snelheid in.
We zien vogels, wolken en regendruppels voorbijsnellen.
Daar is mijn raam.
Het is nacht, het regent en we kijken door mijn raam.
Daar zit ik. Achter de computer.
Het beeld wisselt en we kijken mee over mijn schouder.
Op mijn laptopscherm zien we een leeg blogvenster.
Het beeld switched naar mijn vingers op het toetsenbord.
Buiten klinkt onweer.
De dramatische muziek zwelt aan.
Dan, op de climax in dit briljant gecomponeerde stukje auditieve emotie, beginnen mijn vingers te bewegen.
En iedereen weet;
Dit wordt de meest wereldschokkende, machtsverhoudingen verschuivende, esthetisch ongekend verantwoorde en toch oh-zo maatschappelijk gedurfde blog die de mensheid ooit onder ogen zal komen.



... Iemand verzoekjes?